The Best Things in Life Are Free

Libre lang mangarap..kaya dream lang ng dream mga kapatid at mas maganda dun effort din para matupad ang mga dream na iyon..Tama ba?..Toomooh!

..share ko lang nakuha ko ito sa Fb wall ng isang kong FB friendship..sabi the best things in life are free daw.. yan lahat ng iyan libre lang..

Grab mo yan everyday! para happy! Pero alam nyo ba karamihan sa atin hindi yan na-a-appreciate? kasi to the highest level lagi ang gusto natin. Kadalasan feeling natin pera lang ang nakakapag-pasaya kaya ayun laging frustration ang inaabot natin. Ako man ganyan din minsan..kadalasan pa nga eh..buti na lang nakakabalik naman ako sa wisyo ko at back to basic ang kaligayahan ko.

Kaya para laging happy alalahanin mo na the best things in life are free. Be thankful everyday, okay?

Emoterang Kulot sa Wordpress

Naalala ko lang gumawa din pala ako ng Emoterang Kulot sa wordpress. Hahaha. Humaygash! ang drama ko pala dun. Isang emote at makabagbag damdamin lang naman ang nagawa ko dun. It was dated June 2011. Emosyonales galore ang lola mo dun. Feeling so down ang drama. Sabi ko na nga ba eh. Pero dahil loyal ako sa blogger..ito kinopya ko na sya. For memories sake daw buburahin ko na rin si emoterang wordpress account ko para solo ni emoterang blogger ang trono ng kadramahan ko.

..ito ang drama ko dun.

Title: Ang paglalakbay (echuz!)

I haven’t post anything here since I made this blog. I will be speaking in Tagalog here kasi nosebleed na din ako sa ibang blog ko na pinagkakakitaan ko. Ito naman para lang sa ka-emote-tan ko sa buhay na hindi ko nasasabi sa ibang tao o sa ibang blog ko. Dito ibubuhos ko lahat ng hinanakit ko sa Tatay ng anak ko, saloobin ko sa mga kong ano ano lang sa buhay. Mga kinaiinisan ko na hindi ko masabi-sabi. Mga frustration ko sa buhay at paglalakbay ko sa buhay bilang isang dalagang ina.

Ito ang kwento ng buhay ko.

Ako ay isang dalagang ina by choice. Bakit by choice kasi I plan this alone. Kahit pa na alam ko na hindi naman kami magiging kami ng Tatay ng anak ko na itatago na lang natin sa pangalan na X-men. At bakit Xmen? Siguro sa ibang post ko na yun i-explain. Pinipilit ko na kalimutan sya pero mag-to-two years na ito pa rin ang struggle ko. Andami kong gustong sabihin pero hindi ko masabi-sabi. Siguro mahirap talaga kalimutan ang isang bagay lalo na kong may nagpapaalala sayo at ito ay ang anak ko. Ang anak ko ay tawagin na nating si Makulay. Makulay dahil sya nagbibigay kulay sa buhay ko.

..at sa kwentong ito magsisimula ang paglalakbay ko.

O di ba, ang drama! :P hmm..pinag-iisipan ko pa ito kong i-po-post ko sya dito. at napagdesisyunan ko na go lang..emote lang!

Diz iz It!

Havey na havey! Ito na ito..matagal ng nakatulog ang blog na ito at hindi pa ito Emoterang Kulot dati.. Ito ay Miss Mommy Diary with url ms-mommy.blogspot.com but because para naman tugma sya sa title nito I change it to emoterangkulot.blogspot.com. So diz iz it! diz iz really really it!

Thanks to Rona and KM dahil na-inspire naman akong gumawa ng tagalog blog. Siempre hindi ko ito mapagkakaperahan kasi mostly ng monetize blog dapat nosebleed ang ispyuk. Tsaka nahihiya naman akong mag mura ng mga taong kinaiinisan ko dun sa main blog ko no..wholesome daw yun eh.. hahaha. Salamat talaga sa Tawas ni Rona..dahil dun natawas ako at ito ako..

Anyway baka naman nagtataka kayo kong sino ba itong emoterang kulot na ito. As if naman if magpakilala ako makikilala nyo ako no. Helleerrr!! but lets see. I am widely known in blogospehre as Shengkay. Hindi ko yan dito gagamitin kasi parang secret tong Emoterang Kulot blog ko kasi nga dito ako mag e-emote. Ayoko lang na may makabasa na mga feeling close sa akin kasi di ba..dito ko sila mumurahin! jowk! lalo na ang tatay ng anak ko at ang babae nya. Hahaha.. o ano..ano?..intriga na kayo no?..jowk again! hahaha..ano bitteness? hello!!!! siempre hindi ako aamin..heelllerrr!!!!

Okay back sa kong sino ako. I've been bloggging for almost 2years na at trademark ko na talaga ang Shengkay sa online world. Try to search it ako kagad ang makikita mo. My main blog is Shengkay's Journal at meron pa akong 4 other active blog. Baka adik kayo sa meme nag-hohost din ako ng Orange Tuesdays via Shengkay's Randomness Journal. Feeling traveler din ako at fashionista hahaha.. kaya nabuo si The Postcard and Travel Lover at Shengkayful's Fashion and Lifestyle..did I mention na single mommy ako?..oh yes..kaya marami talaga akong ka-emote-tan sa buhay..at dahil dun my baby blog din ako Iris Joehanna's World. Lahat yun sa awa naman ni LORD napagkakaperahan ko sila kahit na papano kaya bawal ang tagalized dun. nahiya din ako mag rant dun masyado kaya dito na lang ang rant ko if ever..mag rant man ako dun pa-slight-slight lang..hahaha.

Hindi ko naman ini-expect na may magbabasa nito no..bahala kayo..basta ako if bad trip ako ito na yung magiging outlet ko.

..kaya watch out! Emoterang Kulot is here.. emote-tan na! (sound like its showtime!!!)

Dear Churvah

Natapos na naman ang buwan ng mga puso and have to say goodbye..ano naman ang maganda sa buwan na ito?..cge na nga! para daw positive vibe may maganda naman. Pero kong iisipin ko parang hindi... bakit? opening salvo pa lang ng February nanakawan na ako...things na pinaghirapan ko (digicam, CP and my ID's) Sa loob ng bahay pa! Pero okey lang. Iniisip ko na lang nakatulong ako. Pero minsan naiisip ko rin pag nalaman ko lang kong sinong nagnakaw didikdikin ko sya ng pinong-pino..ggrrrr!!!!siempre nagpa-blutter ako..what do you expect? naturalmente walang aksyon sa kinuukulan. Siguro I am just thankful kasi wala namang nasaktan sa amin..at higit sa lahat hindi nakasama sa ninakaw ang anakis ko. My gulay! if nanakaw ang anakis ko baka ngayon eh nasa tabi-tabi na ako at naglalaro ng lata at nanglilimahid! hehehe..as in thank you LORD talaga!

What else? Hmm..medyo inspired naman ang Kulot (ang havah! ng hair!)..but just any other normal person na-bu-bwesit din lalo na sa tatay ng anakis ko. Pero sa mga nasabi ko na sa main blog ko I am trying my best to raise Anakis without anger in my heart. Pero tao lamang po ako at isang babae na kulot ang buhok na minsan sinusompong talaga ng pagkakulot ko. Hehehe..nakakaisip ako ng hindi maganda. good thing is..hanggang isip na lamang sya.

..ay oo nga pala churvahness, This March papabinyagan ko na si Anakis ko. She'll be turning 6 months na..grabe ang bilis talaga ng panahon..pero alam mo..till now parang di pa rin nag aabsorb na nanay na ako. parang wala lang..siguro kasi sana'y na rin naman ako na may inaalagaan yun nga ang sisterette ko. At parang nadagdagan lang..

..at ito pa! akalain mo! nagkalakas loob ako na i-public ang churvah na ito! congrats to me! actually hindi naman ito lagi may post..siguro like 2-3 post a month lang..depende sa modo ng kulot. I have my main blog.. ito sa title pa lang alam mo na na kachurvahan lang ito. Tsaka kasi dito hindi ako nag-no-nose-bleed! hehehe... lahat nailalabas ko...dito emosyonales galore lang talaga. Kasi minsan para na akong masisiraan ng bait..so pag mga ganung pagkakataon, dito na muna ako sayo..mag-churvahan tayo...

So yun lang..see yah sa next kong pag-eemote..

Nag-e-emote,
Emoterang Kulot

ITS A BEAUTIFUL DAY!

 A blind boy sat on the steps of a building with a hat by his feet.  He held up a sign which said: "I am blind,
please help."  There were only a few coins in the hat. A man was walking by. He took a few coins from his pocket and dropped them into the hat. He then took the sign,
turned it around, and wrote some words. He put the  sign back so that everyone who walked by would see the new words. 

 Soon the hat began to fill up.  A lot more people were giving money to the blind boy.

That afternoon the man who had changed the sign came to see how things were.
The boy recognized his footsteps and asked, "Were you the one who changed my  sign this morning?  
What did you write?"

The man said, "I only wrote the truth. I said what you said but in a different way."
I wrote: "Today is a beautiful day but I cannot see it."

Both signs told people that the boy was blind. But the first sign simply said the boy was blind.
The second sign told people that they were so lucky that they were not blind.
Should we be surprised that the second sign was more effective?

Moral of the Story:  Be thankful for what you have.  Be creative. Be innovative. Think differently and
positively. When life gives you a 100 reasons to cry, show life that you have 1000 reasons to smile.
Face your past without regret.  Handle your present with confidence.  Prepare for the future without fear.  Keep the faith and drop the fear. The most beautiful thing is to see a person smiling…
And even more beautiful, is knowing that you are the reason behind it!!!

Thanks to my friend O.De Vera for this wonderful email.